
گاهی اوقات که با دوستان به قلیان سراها سری می زنیم، همیشه از بابت اینکه لب به قلیان نمی زنم مورد تمسخر قرار می گیرم ولی با این حال ترجیح می دهم که قلیان نکشم. این موضوع یک واقعیت است که بنده پاکِ پاکم! هر چند از بوی قلیان بسیار خوشم می آید اما ...
وقتی بحث اعتیاد پیش می آید به ناچار باید بپذیریم که فریدونکنار از این لحاظ در رتبه بدی قرار دارد. حتی تفاوتش با شهرستان های مجاور آنقدر زیاد است که نمی توان آنها را با هم مقایسه کرد. مطمئنا یکی از دلایل اعتیاد در هر منطقه ای بیکاری مردم آن منطقه می باشد که باید به صورت ریشه ای با این مسئله برخورد کرد.
ما همیشه یکی از مقصرین اصلی گسترش اعتیاد در فریدونکنار را نیروی انتظامی منطقه می دانیم اما قبل از آن باید بدانیم که چرا اصلا مردم باید به اعتیاد روی بیاورند؟ از طرفی وقتی فردی معتاد می شود احتمال آنکه بتواند اعتیادش را ترک کند بسیار کم است، بنابراین نباید نیروی انتظامی را چندان در این زمینه مقصر بدانیم.
گسترش اعتیاد در یک منطقه به مرور زمان اثرات نامطلوبش را می گذارد. از بی بند و باری گرفته تا افزایش سرقت و کاهش امنیت و ... همه از نتایج نامطلوب اعتیاد است که گهگداری شاهد آن هستیم. ما نباید فراموش کنیم که فریدونکنار یک شهر توریستی است و اگر نتوانیم شرایط مطلوب را برای جذب توریست فراهم کنیم تنها و تنها خودمان ضرر کرده ایم و ممکن است اقتصاد ضعیفمان از این هم بدتر شود. اقتصادی که پایه اش را کشاورزی تشکیل می دهد.
وقتی وضعیت اقتصادی یک جامعه مطلوب نباشد، فرهنگ سازی در آن جامعه هم کار بسیار دشواری خواهد بود. بنابراین مسئولین باید متوجه این موضوع باشند که تنها راه حل جلوگیری از گسترش اعتیاد، بهبود شرایط اقتصادی منطقه است. صرف اینکه تبلیغ کنیم اعتیاد بد است و یا اعتیاد خانمان سوز است چندان نمی تواند مثمر ثمر واقع شود چرا که باید به صورت علمی با این موضوع برخورد کرد.
با توجه به مفصل بودن این موضوع ادامه بحث را به مطالب بعدی موکول می کنیم و امیدواریم که در ادامه به نتایج مطلوبی دست یابیم ...