هر روز خبرهای جدیدی در مورد قیمت کارگران زمین های کشاورزی به گوش می رسد و طبق معمول هر سال از مبالغ پایین شروع شده و روند صعودی خود را طی می کند تا اینکه کار کشاورزی به پایان می رسد. اما این سوال پیش می آید که چرا تا به حال صنفی برای این قشر زحمت کش ایجاد نشده است؟
البته جوابش کاملا واضح است زیرا در ایران از تشکیل هرگونه صنفی آن هم از نوع کارگری جلوگیری می شود تا مبادا دست به اعتراض بزنند و به قولی باعث سلب آسایش مسئولین شوند!
طبق نوشته وبلاگ روستای کوچک بیشه محله و همچنین از برخی شنیده ها اینطور قابل فهم است که دستمزد روزانه کارگران چیزی حدود 25 هزار تومان باشد و با توجه به قیمت پایین برنج این دستمزد می تواند به نسبت بالا باشد که البته از نظر خود کارگران دستمزد پایینی است.
اما چرا باید صنف تشکیل شود؟
تشکیل صنف برای کارگران از این لحاظ حائز اهمیت می باشد که:
1) می توان از نوسان قیمت ها و پایمال شدن حقوق کارگران جلوگیری کرد.
2) دستمزدی مناسب با توجه به قیمت برنج در نظر گرفت تا به کشاورزان فشار زیادی وارد نشود.
3) می توان تعداد کارگران را سرشماری کرد و با توجه به تقاضا درخواست کارگر نمود.
4) کارگران می توانند عضو صنف شوند و با پرداختن مبلغی ناچیز به عنوان مالیات، بیمه شوند.
و مواردی دیگر....
حال آیا درست است که تنها به خاطر وجود مسائل سیاسی و زیاده خواهی بعضی از مسئولین رده بالا، این کارگران زحمتکش را از داشتن چنین مزایایی بی بهره کنیم؟