با توجه به اوضاع کنونی جامعه بر این شدم سلسله گفتاری را با عنوان مفهوم سیاست از منظر امام علی (ع) در این وبلاگ به نگارش در آورم. بدیهی است که این مطالب از منابع مختلف و از جمله نهج البلاغه گردآوری خواهد شد. امید دارم به لطف خدا مسئولان ما چشم و گوش خود را باز کنند و فقط حرف از امام علی نگویند و بتوانند عملا سیره ی بر حق آن امام بزرگوار را به جا آورند. در زیر قسمت اول این گفتار به حضورتان تقدیم میگردد:
سیاست در اندیشه امام علی (ع) به مفهوم هدایت و رهبری است. سیاست، تدبیر امور و فراهم کردن زمینه های لازم برای اصلاح مردم با هدایت ایشان در جهت خوشبختی این جهان و سعادت آن جهان است؛ چنانکه امیر مؤمنان علی (ع)، سیاست درست و نیکو را مایه ی راستی و درستی و برپایی مردم دانسته و فرموده است:
« حُسنُ السِّیَاسةِ قَوَامُ الرَّعِیَّة 1 نیکویی سیاست، برپا دارنده ی مردم است»
در اندیشه مولا سیاست به هیچ وجه به مفهوم قدرت مداری، خود رأیی، تحکم و تجبر نیست، بلکه تدبیر صحیح امور در جهت خدمت به مردم، تحقق عدالت و فراهم کردن زمینه تربیت است. از این رو امام علی (ع) زمامداران قدرت مدار و خودکامه را، سیاستمدار و شایسته ی قرار گرفتن در جایگاه سیاست مردمان نمیداند، لذا در نامه ای به معاویه این مفهوم را چنین بیان می کند:
« وَ مَتَی کُنتُم یا مُعَاوِیَةُ ساسَةَ الرَّعِیَّةِ... 2 معاویه! از کی شما سیاستمداران مردم و سرپرستان کار این امت بوده اید؟... تو را می ترسانم از اینکه پیوسته در فریب آرزوها گرفتار باشی و در آشکار و نهان دوگانه باشی!»
از منظر مولا، سیاست انسانی به دور از فریبکاری، قدرت مداری، ریاکاری و زورگویی است، بلکه تدبیر امور با مبانی اخلاقی و رفتار انسانی است و از آفات نفسانی و مدیریتی به دور بوده و بر اساس خطوطی کلی سامان می پذیرد که آن را مفهوم صحیحش تحقیق پذیر می سازد.
1ـ شرح غرر الحکم، ج3،ص 384
2ـ نهج البلاغه، نامه 10
ادامه دارد ...